4 Juli en ik rijd weg bij het hotel.
In de buurt van München overvalt me een ongelofelijk gevoel van heimwee.
Ik mis mijn liefje enorm en besluit naar huis te rijden. Jammer van de Odenwald, maar die is er komend jaar ook nog.
Ik bel en het antwoord is zoals ik had verwacht en gehoopt.
Ik voer de thuislocatie in op de GPS en kijk hoeveel kilometers ik nog voor de boeg heb; ruim 750km. Tel daarbij de eerder gereden 330km op en voilà: ik word een inofficieel lid van de Iron But club (niet de mile versie maar de km)
In de komende uren wordt duidelijk dat meer dan 1000km op een dag best mogelijk is. Je komt vanzelf in een soort flow die alleen door pauzes wordt onderbroken.
Met zo'n 100 tot 110 km per uur is het goed te doen.
De reacties van inzittenden in passerende auto's is dan nog het meest frappant.
Uit de gezichten spreekt een milde vorm van onbegrip: 'waarom rijdt die vent zo langzaam?'
Ergens in de buurt van Stuttgart kom ik een paar BMW rijders tegen die op weg zijn van een BMW 'treffen' in Garmisch Partenkirchen. De vraag of we samen door zullen rijden naar Nederland leidt tot een vreemde reactie. 'Helemaal naar Nederland?
Je zou verwachten dat BMW rijders meer gewend zijn ;-)
Nog een paar mooie foto's in een panorama view (voor iphone gebruikers een aanrader: photosynth app)
Zoals in de Loony Tunes: that's it that's all
woensdag 6 juli 2011
zondag 3 juli 2011
Laatste dag. Highlights tour
Vandaag is de laatste dag in Kärnten, voordat ik via de Odenwald terug naar huis rijd.
Ik heb Friedl - de waard van de Kuchler Wirt- gevraagd voor me een paar highlights op de kaart aan te kruisen.
Die heb ik in een route verwerkt.
En al zeg ik het zelf: een zeer goed idee en dito route.
En nog zo een
Ik rijd een alm-straat en aan de top is te zien dat het een ski gebied is. Nu kaal en weinig te doen.
Een stuk verder zie ik koeien die in de bergen hun eten vinden. Wel geweten maar nog nooit gezien.
Ik besluit een koffiepauze te houden. Het blijkt een 'biker-treff' te zijn. Inmiddels weet ik dat koffie wordt besteld als een 'Verlengerten'. Zo gezegd zo gekregen.
Het is nog redelijk rustig en 'der Chef' komt een praatje maken.
Hij heeft blijkbaar mijn NL kenteken gezien en is nieuwsgierig. We hebben een 'Benzingespräch' -zoals de Duitsers het noemen (motoren etc). Die man kan praten als Brugman. Ik vermaak me kostelijk. De koffie is op en hij vraagt of ik zijn Apfelstrudel wil proberen. Net uit de oven en het geheel is een eigen productie.
Tja dan is neen is geen optie.
Ik ben al kilo's aangekomen en dit stukje kan ook geen kwaad meer, denk ik nog.
Vervolgens krijg ik de grootste Strudel ooit. En wat smaakt dat ding goed.
Ik wil verder en vraag de rekening. Die is er niet.
Top!!!!
Ik rijd verder en geniet van alles en niets, maar vooral de rust.
Zondagmorgen zit men blijkbaar of thuis of in de kerk.
Hoe dan ook het is een prachtig en zeer ontspannen om zo te rijden.
Het is me al eerder opgevallen en ook nu weer. Soms kom je oudere vervallen gebouwen tegen die af en toe nog voor een deel worden bewoond. Ziet er triest uit.
En hier het bewoonde gedeelte
Ik rijd verder en kom langs een klein meertje, de Langsee.
Ik maak nog een laatste pauze
Vervolgens de ....burcht als tussenstop. Wat een gigantisch ding. We hebben tijdens de vakantie aan de Bodensee het Hohentwiel bezocht. Enorm groot met 9ha maar bijna alles is vernietigd.
Deze burcht ziet er relatief goed uit.
Het is ca 1430u en ik wil nog naar Dierx. Friedl is van mening dat daar een prachtig landschap.
En hij heeft gelijk.
Zie de picasa site
Tevreden rijd ik naar het hotel
Wat een afsluiter.
Zeer tevreden.
Ik heb Friedl - de waard van de Kuchler Wirt- gevraagd voor me een paar highlights op de kaart aan te kruisen.
Die heb ik in een route verwerkt.
En al zeg ik het zelf: een zeer goed idee en dito route.
En nog zo een
Ik rijd een alm-straat en aan de top is te zien dat het een ski gebied is. Nu kaal en weinig te doen.
Een stuk verder zie ik koeien die in de bergen hun eten vinden. Wel geweten maar nog nooit gezien.
Ik besluit een koffiepauze te houden. Het blijkt een 'biker-treff' te zijn. Inmiddels weet ik dat koffie wordt besteld als een 'Verlengerten'. Zo gezegd zo gekregen.
Het is nog redelijk rustig en 'der Chef' komt een praatje maken.
Hij heeft blijkbaar mijn NL kenteken gezien en is nieuwsgierig. We hebben een 'Benzingespräch' -zoals de Duitsers het noemen (motoren etc). Die man kan praten als Brugman. Ik vermaak me kostelijk. De koffie is op en hij vraagt of ik zijn Apfelstrudel wil proberen. Net uit de oven en het geheel is een eigen productie.
Tja dan is neen is geen optie.
Ik ben al kilo's aangekomen en dit stukje kan ook geen kwaad meer, denk ik nog.
Vervolgens krijg ik de grootste Strudel ooit. En wat smaakt dat ding goed.
Ik wil verder en vraag de rekening. Die is er niet.
Top!!!!
Ik rijd verder en geniet van alles en niets, maar vooral de rust.
Zondagmorgen zit men blijkbaar of thuis of in de kerk.
Hoe dan ook het is een prachtig en zeer ontspannen om zo te rijden.
Het is me al eerder opgevallen en ook nu weer. Soms kom je oudere vervallen gebouwen tegen die af en toe nog voor een deel worden bewoond. Ziet er triest uit.
En hier het bewoonde gedeelte
Ik rijd verder en kom langs een klein meertje, de Langsee.
Ik maak nog een laatste pauze
Vervolgens de ....burcht als tussenstop. Wat een gigantisch ding. We hebben tijdens de vakantie aan de Bodensee het Hohentwiel bezocht. Enorm groot met 9ha maar bijna alles is vernietigd.
Deze burcht ziet er relatief goed uit.
Het is ca 1430u en ik wil nog naar Dierx. Friedl is van mening dat daar een prachtig landschap.
En hij heeft gelijk.
Zie de picasa site
Tevreden rijd ik naar het hotel
Wat een afsluiter.
Zeer tevreden.
zaterdag 2 juli 2011
Nog 2 dagen Kärnten
De remmen moeten volgens de gebruiksaanwijzing de eerste 250km niet de heftig worden gebruikt. Vandaar heb ik de Nockalmstraße gekozen.
Volgens de gegevens die ik heb , is het een rustige route.
Onderweg een paar leuke foto's
En dan tegen 15:00u geeft de gps het op. De route is naar jojo. Ik probeer nog een ultieme herstel actie.
Aan de overkant van de weg loopt een vent. Hij groet me en zegt dat zijn naam Murphy is.
Bugger
vrijdag 1 juli 2011
Dreigende luchten / korte update
Gisteravond - 30 juni - zag het er even zeer dreigend uit. Gelukkig maar een paar spetters.
donderdag 30 juni 2011
De lijst wordt langer
30 juni en nog steeds problemen met de voorrem. Dan maar de ANWB bellen. Deze schakelt de ÖAMTC in en die staat 30min later op de stoep. De man heeft precies 2 minuten nodig om te concluderen dat 1 remschijf minimaal scheef is. 'Maar dat is net voldoende om last van rem problemen te hebben'.
Hij neemt contact op iemand en die iemand blijkt dezelfde dealer als gisteren (in Villach). De remschijf is volgens de ÖAMTC man op voorraad.
Ik rijdt erna toe. De dealer is uiteraard niet blij mij weer te zien. Hij vraagt voor welk model de remschijf bedoeld is (huhhhh, ik was gisteren hier en je monteur heeft 4 uur aan mijn motor besteed en we hebben samen geluncht ). Ik blijf rustig en geef aan : Tiger 955i 2003. 'Oh' zegt de goede man. Op voorraad is er een voor de Tiger 900.
Murphy zegt hallo!
Hij weet uiteraard een oplossing. Op 25km afstand is een Feldkirchen een 'spezi' (vriend, collega). Hij neemt contact op met de beste man. De remschijf is op voorraad. YES!!. Bij aankomst zie ik het volgende.
Mijn vertrouwen in een 'happy end' verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Ik vraag naar 'der chef'. Hij weet van het telefoontje. Hij vraagt voor welk model. (deja vu, communiceren deze mensen niet met elkaar?). Ik geef de informatie. Zijn antwoord: nee die schijf heb ik niet. Ik heb wel een voor de Thunderbird 900. Nee dank je wel , zie hier . Ik heb een Tiger 955i.
Murphy zegt weer hallo!
Ik ga terug naar het hotel en neem contact op met de ANWB. De heer van de ANWB is zeer behulpzaam. Hij kan de schijf vanuit Duitsland versturen. Ik ga akkoord vermits het of een orgineel onderdeel is danwel van goede kwaliteit van een ander merk product. Ik vraag ook wanneer de schijf er is.
Morgenmiddag 13:30u. Ik wijs op de middagpauze in Oostenrijk om te voorkomen dat de bode voor gesloten deur staat. Neen dat is geen probleem!
Inmiddels is het 14:45. Weer een dag naar de ........
Hij neemt contact op iemand en die iemand blijkt dezelfde dealer als gisteren (in Villach). De remschijf is volgens de ÖAMTC man op voorraad.
Ik rijdt erna toe. De dealer is uiteraard niet blij mij weer te zien. Hij vraagt voor welk model de remschijf bedoeld is (huhhhh, ik was gisteren hier en je monteur heeft 4 uur aan mijn motor besteed en we hebben samen geluncht ). Ik blijf rustig en geef aan : Tiger 955i 2003. 'Oh' zegt de goede man. Op voorraad is er een voor de Tiger 900.
Murphy zegt hallo!
Hij weet uiteraard een oplossing. Op 25km afstand is een Feldkirchen een 'spezi' (vriend, collega). Hij neemt contact op met de beste man. De remschijf is op voorraad. YES!!. Bij aankomst zie ik het volgende.
Mijn vertrouwen in een 'happy end' verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Ik vraag naar 'der chef'. Hij weet van het telefoontje. Hij vraagt voor welk model. (deja vu, communiceren deze mensen niet met elkaar?). Ik geef de informatie. Zijn antwoord: nee die schijf heb ik niet. Ik heb wel een voor de Thunderbird 900. Nee dank je wel , zie hier . Ik heb een Tiger 955i.
Murphy zegt weer hallo!
Ik ga terug naar het hotel en neem contact op met de ANWB. De heer van de ANWB is zeer behulpzaam. Hij kan de schijf vanuit Duitsland versturen. Ik ga akkoord vermits het of een orgineel onderdeel is danwel van goede kwaliteit van een ander merk product. Ik vraag ook wanneer de schijf er is.
Morgenmiddag 13:30u. Ik wijs op de middagpauze in Oostenrijk om te voorkomen dat de bode voor gesloten deur staat. Neen dat is geen probleem!
Inmiddels is het 14:45. Weer een dag naar de ........
woensdag 29 juni 2011
ik schrap 29 juni 2011
Na vandaag bestaat 29 juni 2011 voor mij niet meer. Voor mij een dag om te vergeten.
Ik rij vanochtend met een groep mee naar het zuiden van Kaernten. Ik merk bij het wegrijden dat de voorrem niet 100% werkt. Na 20 km besluit ik terug naar het hotel te rijde.
Ook gisteren voelde het tijdens het touren in de Dolomieten ook niet goed.
Ik ga naar de lokale Triumph dealer. Ik leg mijn probleem voor. Hij wil mij graag helpen en na 1 uur is de monteur klaar en ik kan een proefrit maken. Top, de remmen functioneren weer zoals het hoort.
Het is 12:00u en besluit naar de Gernitzer pas te rijden. Kortbij en nog tijd genoeg.
Op de bergweg heb ik weer hetzelfde probleem.
Terug naar de dealer en zeuren wat er nu aan de hand is. De monteur heeft nog 2 pogingen nodig om de remmen te repareren. Maar het komt niet meer goed. Mijn Triumph remt weer maar bijna net zo slecht als vanochtend. ZUCHT!!!!!
Ik rij vanochtend met een groep mee naar het zuiden van Kaernten. Ik merk bij het wegrijden dat de voorrem niet 100% werkt. Na 20 km besluit ik terug naar het hotel te rijde.
Ook gisteren voelde het tijdens het touren in de Dolomieten ook niet goed.
Ik ga naar de lokale Triumph dealer. Ik leg mijn probleem voor. Hij wil mij graag helpen en na 1 uur is de monteur klaar en ik kan een proefrit maken. Top, de remmen functioneren weer zoals het hoort.
Het is 12:00u en besluit naar de Gernitzer pas te rijden. Kortbij en nog tijd genoeg.
Op de bergweg heb ik weer hetzelfde probleem.
Terug naar de dealer en zeuren wat er nu aan de hand is. De monteur heeft nog 2 pogingen nodig om de remmen te repareren. Maar het komt niet meer goed. Mijn Triumph remt weer maar bijna net zo slecht als vanochtend. ZUCHT!!!!!
dinsdag 28 juni 2011
Nadenken in the flow.
Een van de redenen om deze reis: nadenken.
Nadenken over mij, hoe wil ik de komende jaren aangaan, welke dingen zijn echt belangrijk, wat doet ertoe en wat kan ik missen.
Vanochtend een tocht gepland die vanuit Treffen richting Hermagor gaat, vandaar naar Sillian, Sankt Jakob en via Lienz weer terug.
Deze route is volgens de waard rustig van aard en voor mij dus ideaal om van het landschap te genieten en mijn gedachten te ordenen.
Terwijl ik dit schrijf maak ik pauze in de buurt van Hermagor en de man heeft tot nu toe gelijk.
Naast het weer mooie landschap valt ook het volgende op:
Deze heiligen-huisjes ( meerdere heiligen in 1 huisje) worden met liefde verzorgd.
Lunch : door het relaxed rijden op de goed onderhouden straten met ruime bochten heb ik een conclusie voor mezelf getrokken.
Veranderen Ja ; echter alleen de kleine zaken , de bestaande grote lijn klopt al.
Positief :
Ik ben zeer gelukkig en tevreden in de relaties en ben gezond.
Geen financiële zorgen.
Woon in een leuke buurt met lieve mensen.
Weinig of geen stress op mijn werk.
Te veranderen:
Eigenlijk alleen de inhoud en wijze van mijn werk.
Ik werk bijna 30 jaar voor de overheid en heb inmiddels zoveel jaar pensioen opgebouwd.
Nu van de overheid weggaan is naar mijn gevoel en op mijn leeftijd geen goede zet.
Wat kan ik missen:
Routine tot in den treure.
Een organisatie die zich achter regels verschuilt.
Eindeloze herhalende vergaderingen en nutteloze werkoverleggen.
Mensen die in 'ja maar' denken vastzitten.
En starre houdingen die niet verder ergens toe leiden.
Inmiddels is er een reorganisatie in volle gang. In deze zitten voldoende kansen. Deze denk ik te kunnen benutten.
De nieuwe organisatie bestaat uit oorspronkelijk 2 zeer verschillende organisatie types en mensen. En daar ligt de mogelijkheid. Met een nieuwe leiding en andere samenwerkingsverbanden is meer dan voldoende te doen.
Uiteindelijk is dit proces in 3 uur tijd afgerond. Ik had niet gedacht dat het zo simpel zou zijn.
Nadenken over mij, hoe wil ik de komende jaren aangaan, welke dingen zijn echt belangrijk, wat doet ertoe en wat kan ik missen.
Vanochtend een tocht gepland die vanuit Treffen richting Hermagor gaat, vandaar naar Sillian, Sankt Jakob en via Lienz weer terug.
Deze route is volgens de waard rustig van aard en voor mij dus ideaal om van het landschap te genieten en mijn gedachten te ordenen.
Terwijl ik dit schrijf maak ik pauze in de buurt van Hermagor en de man heeft tot nu toe gelijk.
Naast het weer mooie landschap valt ook het volgende op:
Deze heiligen-huisjes ( meerdere heiligen in 1 huisje) worden met liefde verzorgd.
Lunch : door het relaxed rijden op de goed onderhouden straten met ruime bochten heb ik een conclusie voor mezelf getrokken.
Veranderen Ja ; echter alleen de kleine zaken , de bestaande grote lijn klopt al.
Positief :
Ik ben zeer gelukkig en tevreden in de relaties en ben gezond.
Geen financiële zorgen.
Woon in een leuke buurt met lieve mensen.
Weinig of geen stress op mijn werk.
Te veranderen:
Eigenlijk alleen de inhoud en wijze van mijn werk.
Ik werk bijna 30 jaar voor de overheid en heb inmiddels zoveel jaar pensioen opgebouwd.
Nu van de overheid weggaan is naar mijn gevoel en op mijn leeftijd geen goede zet.
Wat kan ik missen:
Routine tot in den treure.
Een organisatie die zich achter regels verschuilt.
Eindeloze herhalende vergaderingen en nutteloze werkoverleggen.
Mensen die in 'ja maar' denken vastzitten.
En starre houdingen die niet verder ergens toe leiden.
Inmiddels is er een reorganisatie in volle gang. In deze zitten voldoende kansen. Deze denk ik te kunnen benutten.
De nieuwe organisatie bestaat uit oorspronkelijk 2 zeer verschillende organisatie types en mensen. En daar ligt de mogelijkheid. Met een nieuwe leiding en andere samenwerkingsverbanden is meer dan voldoende te doen.
Uiteindelijk is dit proces in 3 uur tijd afgerond. Ik had niet gedacht dat het zo simpel zou zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)